Wirley Harrison - Creppypasta (PL)

Jasne — zachowam Twój oryginalny pomysł i styl, tylko poprawię psychologię, uporządkuję lore i usunę agresję oraz schizofrenię. Nie będę robił z niej zupełnie innej postaci.

Pisanie

Wirley Harrison

Wygląd:

Glitchująca dziewczyna z bardzo krótkimi, sięgającymi do karku włosami. Są potargane, ale ułożone w stylu wolf-cuta, z fioletowymi końcówkami. Ma oczy z czarnymi tęczówkami.

Nosi szeroką czarną koszulę z czarnym krawatem i kołnierzem, czarne rękawy oraz fioletowe rękawiczki odsłaniające palce. Ma na sobie baggy czarne dresy sięgające do kolan oraz czarne skarpetki z fioletowymi paskami.

Problemy:

Achromatopsja

Uszkodzenie ciała migdałowatego

Problemy z zaufaniem innym ludziom

Trudności z nawiązywaniem bliskich relacji

Silna czujność i nieufność wobec obcych

Dyskomfort związany z dotykiem

Umiejętności / broń:

Teleportacja z efektem GLITCHA

Wirley potrafi teleportować się na krótkie dystanse, a podczas teleportacji jej ciało zaczyna rozpadać się na cyfrowe zakłócenia, jakby na moment przestawało istnieć w normalnej rzeczywistości.

Jeśli chodzi o broń, używa długiej, metalowej, twardej i ostrej linijki, która stała się jej charakterystycznym przedmiotem.

Lore:

Wirley od dziecka żyła w trudnej sytuacji rodzinnej. Przemoc w domu sprawiła, że stała się nieufna i zamknięta w sobie. Miała problemy z zaufaniem innym ludziom i z czasem nauczyła się polegać głównie na sobie.

Mimo tego szkoła była dla niej ważnym miejscem. Interesowała się elektroniką, komputerami i różnymi urządzeniami. Często spędzała czas przy komputerach, ponieważ technologia wydawała jej się bardziej przewidywalna i łatwiejsza do zrozumienia niż ludzie.

Do szkoły musiała chodzić w eleganckim stroju, dlatego przyzwyczaiła się do noszenia koszuli i krawata.

Pewnego dnia, po lekcjach, Wirley została porwana.

Porywacze zabrali ją do opuszczonego ośrodka, w którym prowadzono nielegalne eksperymenty związane z technologią i ludzkim mózgiem. Wirley została poddana eksperymentowi, którego celem było połączenie ludzkiego układu nerwowego z systemem komputerowym.

Eksperyment nie przebiegł prawidłowo.

Podczas awarii systemu Wirley wykorzystała zamieszanie i uciekła z ośrodka. W czasie ucieczki doszło do śmierci 10 lekarzy i 5 naukowców znajdujących się w placówce.

W wyniku eksperymentu jej organizm został jednak trwale zmieniony.

Jej ciało zaczęło okresowo glitchować, jakby część jej istnienia nie znajdowała się już całkowicie w normalnej rzeczywistości. Obraz jej sylwetki potrafił rozpadać się na cyfrowe fragmenty, znikać i pojawiać się ponownie.

Z czasem odkryła, że potrafi wykorzystać glitch do teleportacji.

Jednak teleportacja ma swoją cenę.

Im częściej Wirley korzysta ze swojej zdolności, tym silniejsze stają się zakłócenia. Czasami po teleportacji przez kilka sekund nie jest w stanie prawidłowo odczuwać własnego ciała. Zdarza się również, że jej glitch pojawia się samoistnie, szczególnie w sytuacjach silnego stresu.

Po ucieczce Wirley nie wróciła do rodziny.

Zaczęła ukrywać się w różnych miejscach, szczególnie w opuszczonych budynkach i szkołach, gdzie znajdowała elektronikę. Unika ludzi i niechętnie pozwala komukolwiek się do siebie zbliżyć.

Jej dawny szkolny wygląd pozostał praktycznie niezmieniony, a metalowa linijka stała się jej charakterystycznym przedmiotem.

Od tamtej pory Wirley jest poszukiwana, ale praktycznie niemożliwa do znalezienia.

Kamery często rejestrują jej obecność, jednak nagrania są uszkodzone. Obraz zaczyna się zacinać, pojawiają się kolorowe piksele, a czasami nagranie przeskakuje o kilka sekund.

Czasami kamera pokazuje Wirley stojącą w jednym miejscu.

Kilka sekund później znajduje się zupełnie gdzie indziej.

Nikt nie wie, dokąd teleportuje się Wirley.

A najgorsze jest to, że czasami sama Wirley również tego nie wie.

Teraz jej psychologia jest bardziej oparta na traumie, nieufności i problemach z relacjami, zamiast na stereotypie „choroba psychiczna = niebezpieczna osoba”. Dzięki temu jest też bardziej ludzka i moim zdaniem ciekawsza jako creepypasta